กูล่ะเบื่อจริงๆ พ่อรักลูกชายเนี่ย
งานบูมก็ไม่ได้ไป ที่เราไม่ได้ไปอ่ะ
เพราะแม่เราอ่ะ มาฟิวส์ขาดอะไรก็ไม่รู้เมื่อคืนวันศุกร์
ตอนที่พวกเราเพิ่งกลับจากธรรมศาตร์นั่นล่ะ
แม่งเซ็ง
เค้าทะเลาะกะน้อง เพราะน้องเรามันกวนส้นตีน
แล้วเค้าลงมาเห็นเราไม่ล้างจาน
ซึ่งเรากำลังกินมาม่าอยู่ ซึ่งเรากะว่าจะกินเสดก่อนแล้วค่อยล้าง
แต่พอลงมาถึงก็ด่าเราไฟแลบเลย(พาล...)
เราก็บอกเค้าแล้วนะ ว่าเรากินเสดแล้วจะล้างไง คือขอกินก่อนได้มั้ย
เค้าก็บอกว่าไม่ต้องมาอ้างเลย งานอะไรเราไม่เคยช่วยซักอย่าง
เราก็อ้าว....
แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรอีก พูดไปก็สองไพเบี้ย จะราดน้ำมันเข้ากองไฟเปล่าๆ
แล้วเค้าก็ลามไปถึงเรื่องทำแท้งเราจนได้
มีประโยคนึง....
"พ่อมึงอ่ะ ไม่อยากให้มึงเกิดมา ญาติๆมึงก็ไม่อยากให้มึงเกิดมา เค้าบอกว่ามึงไม่ดี แต่กูรั้นให้มึงเกิด เป็นไงล่ะ! ที่เค้าพูดมามันผิดที่ไหน!!"
อืมม์... เรารู้ว่าพ่อไม่ได้อยากให้เราเกิด แต่ตอนที่เค้าพูด(ตะโกน)ในครัวน่ะ คนอื่นข้างบ้านก็ได้ยินกันหมด เพราะครัวพวกเราในติดกันแล้วไม่มีอะไรกั้นด้วย
จากเรื่องน้องร้องจะแดกข้าว ลามมายันตอนที่กูยังไม่ได้เกิดเลย...
เสียใจว่ะ
เราเลยขึ้นมาข้างบน ไม่อยากร้องหรอก แต่น้ำตามันไหลไม่หยุดเลย
ไม่อยากอ่อนแอ ทนมาได้ตั้ง16ปีแล้ว ไม่อยากอ่อนแอเลยจริงๆ
พอร้องจนพอใจแล้วเลยโทรไปเลิกนัดกับเพื่อน
หมดเลย ที่นัดๆกันไว้
หมดเลยกู...
งานนี้ใครๆอาจจะมองเป็นเรื่องไร้สาระ
แต่สำหรับเรา เป็นสิ่งบันเทิงที่สุดที่เราพอจะหาได้แล้ว เพื่อให้ลืมเรื่องแบบนี้
แต่ก็นะ คนที่คิดจะลืม แสดงว่าเค้ายังจำได้เสมอ
เราคงทำได้แต่ต้องทนต่อไป
